Mijn eerste ervaring met Tinder was Rik. Telefonisch hadden we een leuke klik, ookal gebruikte hij het woord ‘precies’ te pas en te onpas. Het was een soort vulling als ‘sodemieters’, ‘hatseflats’ en ‘sowieso’, maar dat ter zijde. In mijn hoofd kon ik eindeloos turven, maar dat gaf ik al snel op. Ik werd er moe van.
We hadden afgesproken in een café halverwege, want om nou helemaal bij hem in Haarlem of helemaal bij mij in Huizen af te spreken was een afstand die niet te overbruggen was. Na precies 20 minuten rondjes rijden had ik eindelijk mijn auto geparkeerd en liep ik het café binnen voor het afgesproken drankje. Een hapje eten hadden we in het midden gelaten, want stel je voor dat het tegen viel. Al snel bestelden we toch wat te eten, het was zowaar best leuk. Opvallend was wel dat we het ‘precies’ de hele avond over onze exen hadden, dus ik stelde halverwege voor een ander onderwerp aan te kaarten, maar daarin was hij minder vaardig.
We schoven door naar de bar en probeerden nog een lekker biertje waarvan ik het bestaan niet af wist. Om 00.15 stelde Rik de volgende vraag: “Kun jij een beetje snavelen?” Ik viel zowat van m’n barkruk nadat ik 40 cm naar achter schoot van schrik. Bedoelde deze meneer nou echt studentikoos zoenen? Wat een rare vraag, dus stomverbaasd antwoordde ik met een wedervraag: “Hoezo?” De laatste trein ging om 00.45 en als ik nou een beetje schappelijk kon zoenen, wilde hij daar graag ruim de tijd voor kunnen nemen zonder dat hij zich hoefde te haasten voor de trein. Ik was onder de indruk van zijn creativiteit, maar antwoordde: “Joh, bestel rustig nog een biertje…. er gaat vanavond NIET gesnaveld worden…” En zo geschiedde…
Een week later ging ik met mijn collega’s een borrel drinken in Cafe ‘t Raedthuys in Bussum. Ik zat die dag welgeteld 12 uur op Inner Circle en ene Mounir was razend enthousiast en wilde we zo snel mogelijk zien, het liefste nog dezelfde dag. Op de bluf zei ik, kom maar naar Bussum. Ik zit daar met mijn collega’s, zie ik je daar. Hij belde me later om om te zeggen dat hij onderweg was en de moed zonk mij al in de schoenen. Een zachte G! Als je die al niet eens hardop kon uitspreken…
Zelfverzekerd kwam hij binnenstappen en begon stoer te vertellen over zijn kwaliteiten binnen de wereld van massages. Hij had verschillende cursussen gedaan en mijn collega’s luisterden aandachtig naar zijn ervaringen op dat gebied. Ik bestelde snel nog een biertje bij Rogier die mij vol medelijden aankeek. Ineens was ik er klaar mee. “Lieve Mounir, heb jij enig idee waar ik mijn collega’s van ken? Heb je uberhaupt mijn profiel gelezen op Inner Circle? Wij zijn allemaal, maar dan ook allemaal fysiotherapeut!” Nee, dat wist hij natuurlijk heus wel. Zucht…. Ik gaf het op!
Toen mijn collega’s waren afgedropen, omdat zij wel een leuk iemand thuis hadden zitten, bleef ik met Mounir achter. Hoe kon ik deze man het beste uit zijn lijden verlossen? Manuela hielp mij en kwam teut aan onze tafel staan. Ik vond het mooi vermaak, alhoewel het niet zo netjes was wat ze deed. Ze zette de man een beetje voor schut. Mounir droop af en op Inner Circle zag ik voor het eerst nog binnen mijn 24 uur actief zijn dat ik ook geblokt kon worden.
Ik had intussen wat vaker contact gehad met Rik en besloot daar lasagne te gaan eten. Ik reed naar Haarlem (achter Mounir aan, want die woonde daar ook) en Rik had lieflijk lasagne besteld voor me. Lief gebaar, effort! Na een paar bier besloot ik dat ik maar beter kon blijven slapen. De volgende ochtend werd ik wakker doordat er iemand beneden in de gang stond en keihard riep: “Goeiemorgen!” Ik keek Rik aan en vroeg of hij iemand verwachtte. Oeps vergeten, zijn ex-schoonvader kwam het trapgat schilderen… Ik knipperde even 4x met mijn ogen en begon de lol ervan in te zin. Rik verzamelde in de woonkamer mijn kleding wat verspreid lag over het kleed en bank. Ik stond in de tussentijd met een handdoekje omgewikkeld in de deuropening van de slaapkamer. “Goeiemorgen! Ik zou ik graag een hand willen geven, maar we staan er allebei een beetje onhandig bij… Heeft u enig idee waar de badkamer is?” Hij verwees mij keurig naar de juiste ruimte.
Later zat ik beneden een uitsmijter de nuttigen die Rik had verzorgd en vond de beste man het heel geestig om te verkondigen dat Rik dit soort dingen nooit voor zijn dochter deed vroeger. Whahaha…. Ik vond het meteen een geschikte vent!
Ik heb Rik nog een keer meegenomen naar een apres-ski-feest van onze buren, maar daar had hij zo allemachtig veel alcohol gedronken. Daarnaast had hij geprobeerd zowat alle buurvrouwen te versieren met vage teksten, dus toen ik hem de ochtend daarna met geen mogelijkheid het bed uit kreeg vanwege een kater, had ik genoeg gezien. ‘s Avonds een vent, ‘s ochtends een vent. Hij was z’n slee nog gaan zoeken in de buurt en een week later had ik het maar ‘uit’ gemaakt. Gelijk was ik ontvriend op Facebook. Wat is dat toch??? Het waren 4 fantastische weken…