Jongere dates

*Namen zijn wegens privacy redenen gefingeerd.

Na mijn scheiding richtte ik me na een tijd eerst op mannen van mijn leeftijd toen mijn hoofd er weer naar stond. Echter raakte ik al snel verveeld door de onderwerpen die werden aangesneden. Vooral op Inner Circle is het zeur- en zuur-niveau dramatisch hoog. Rumag heeft niet voor niets het volgende ooit geschreven: “Daten is net als het zoeken van een parkeerplek. De beste zijn bezet en de rest is gehandicapt.” Vandaar dat ik het maar eens in het ‘nieuwbouw-segment’ ging zoeken en dat is een verademing kan ik je vertellen. Je moet absoluut geen onderwerpen als mindfulness, kinderen, carriere, suikervrije dieet, inhoudelijke boeken of exen aantikken, want daar zijn ze gewoonweg nog niet mee in aanraking geweest.

Waar je vooral rekening mee moet houden als je besluit jongere mannen te gaan daten is de dienstregeling van het openbaar vervoer. Leer de tijden van de laatste bus uit het hoofd, om gênante situaties te voorkomen. Ik overweeg serieus een schema van de dienstregeling op het toilet te hangen, zodat ze goed voorbereid zijn.

Zoals die ene keer met Pieter. Ik was nog amateur op dit gebied en ging er vanuit dat de man in kwestie zelf de tijd wel in de gaten hield. Ineens was daar het besef van tijd. Hij sprong van de bank, greep z’n spullen bij elkaar en holde de deur uit. Met een tevreden gevoel ruimde ik de kamer op, deed de glazen in de vaatwasser en wilde net naar boven gaan toen ik een appje kreeg. De bus reed voor z’n neus weg… Wat een pech! Dus 10 min later stond hij met mijn tandenborstel z’n tanden te poetsen in mijn badkamer.

Rens: “Mama, is papa er?”

Moeders: “Nee schat, ga maar lekker slapen.”

Ik stond in de slaapkamer en hoorde ineens Rens in de badkamer “Hoi” zeggen. Ik deed mijn hoofd om de hoek en zag een te grappig tafereel. Rens zat op de wc en zei: “He, moeders!” terwijl Pieter met angstige ogen mij radeloos aankeek. De volgende dag had ik Rens er voorzichtig naar gevraagd, maar hij wist er niets meer van. Hij had alleen gedroomd dat papa in de badkamer stond, maar dat kon natuurlijk niet. Wauw…. Daarna dus altijd eerst checken wanneer de laatste bus vertrekt!

Mag ik tussendoor even een vraag stellen aan de ouders van kinderen uit bouwjaar 1988 tot 1995: WAAROM NOEMEN JULLIE JE ZOON ALLEMAAL SEBASTIAAN? Gelukkig zijn er een hoop ver’bas’teringen op, waardoor het nog een beetje bij te houden is, zoals Seb, Sep, Sebas, Sebasteaan, Bas, Bastiaan…. Maar ik ben verzadigd! Ik heb er nu van elke wel een variant voor bij zien komen. Genoeg is genoeg!

Ik had ook ooit een avondje ingepland met Roderick. Of ik hem even kon ophalen bij de sportschool in Huizen, anders moest hij zo ver lopen. Lieflijk als ik ben deed ik dat. Ik parkeerde mijn auto voor mijn deur, waar net mijn buurman zijn ouders uitzwaaide en met een rare blik naar ons keek. Binnen deed ik maar snel de gordijnen dicht. Of meneer ook nog moest eten, aangezien hij uit z’n werk kwam. Uiteraard was dat zeer wenselijk, want hij hield er een gezonde leefstijl op na. Hij wierp ook een blik in de schaal en ik zag het gezicht al betrekken. Olijven had hij nog nooit gegeten. Wat fijn dat ik bij deze ontdekking aanwezig mocht zijn.

Omdat hij werkte in Hilversum, was het praktischer dat hij kon blijven slapen. Weer kon ik geen ‘nee’ zeggen, dus zo geschiedde. De kus op mijn hand is me nog altijd bijgebleven voordat hij zich omdraaide en in diepe slaap was vertrokken.

Toen we wakker werden de volgende dag moest ik naar mijn werk en hij moest zijn haar eerst fohnen. Ik weigerde een fohn te voorschijn te toveren. Een fohn? Roderick vertrok zonder ontbijt en prima kapsel met z’n rugzakje op naar de bushalte. Ik gooide hem nog een banaan na, alles voor zijn gezondheid. Mijn buurvrouw die reeds wakker was en de kinderen voorbereidde om naar school te gaan keek net op dat moment uit het raam. Ik kreeg een appje: “Kon je hem niet gelijk naar school brengen?” Ik reageerde met: “Nee, hij mag tegenwoordig zelfstandig naar z’n werk met de bus…”

Stan en ik hadden 1 gemeenschappelijke vriendin. Dat creëerde gelijk een band! Hij zou een keer na zijn werk langsrijden (hoera, iemand met een auto). Ik stond te koken en durfde me na het vorige debacel met de jeugd en bijhorende eetstoornissen niet echt iets spannends te maken. Wat kon er misgaan? Stan kwam aan en dook geheel op eigen initiatief eerst onder de douche. Ik kon er nog net achteraan gooien, doe alsof je thuis bent. Eenmaal beneden keek hij verbaasd in de pannen. Hij luste geen tomaten, geen rucola, geen pijnboompitten, mozzarella was ook niet zijn favoriet. Nee, hij zou het wel doen met een aardappeltje!

Hij liep naar de tv en deed deze aan. Hij wilde heel graag op de achtergrond voetbal kijken. Dat verwacht je niet…. Het mes bleef tijdens het eten onaangeroerd op de rand van zijn bord liggen.

Verbaasd keek ik naar de witte sportsokken die Stan dus fris aan heeft gedaan na zijn douchebeurt. Waarom? Het was 22 graden, ik zag er het nut niet van in. Die moesten direct uit en ik gooide ze ergens de tuin in. De volgende dag zat ik met mijn schoonouders, ex en kinderen in de tuin te eten en zag ik de sokken in m’n kiwi-plant aan de schutting hangen. Ik bleef hopen dat het niet gezien werd…

Weken later kreeg ik nog een bericht van Stan. Hij kreeg een vraag van een collega waar wij elkaar van kenden, had zij gezien via Facebook. Ik mocht absoluut niet zeggen dat wij elkaar kenden via Tinder en al helemaal niet dat we hadden afgesproken. Had Stan misschien een dubbele agenda?

Via Happn kwam ik in aanraking met Sjors. Heerlijk dat die bus zowat door mijn achtertuin rijdt waardoor ik toch nog makkelijk in contact kom met de buurt. Sjors was net terug in Nederland en kwam een happy hour doen bij mij in de achtertuin. Ik wees hem er wel op dat mijn goeie vriend Ricardo langs zou komen om te eten en daarna mee te gaan naar de borrel in Loosdrecht. In plaats van dat hij voor die tijd weg was, bleef hij op z’n gemak zitten en schoof Ricardo aan op de bank. Al snel hadden de heren het over Tinder, Inner Circle en Happn. Ricardo als volleerd Tinderaar vertelde verhalen waar Sjors z’n oortjes van gingen klapperen. Ik zag dat het hem op ideeën bracht.

Op de borrel kon ik m’n draai die avond niet vinden, dus appte ik Sjors of hij zin had om mee te gaan naar een partijtje in Amsterdam. Ik pikte hem op bij de lokale jeugdkroeg in Huizen en zo vertrokken we naar het Amsterdamse.

Terug in Huizen begon Sjors wat plagerige grapjes te maken over ons leeftijdsverschil dus wilde ik hem voor straf thuis afzetten. Dat was uiteraard niet de bedoeling, dus toen hij de route aangaf naar zijn huis stonden we gek genoeg toch nog voor mijn deur. Ook prima…

De volgende dag schrok ik wakker, ik moest nog heel veel doen. Ik moest cavia’s brengen bij een vriendin, maar dat ging ik nooit meer redden met dit gezelschap naast me. Ik belde Linda op en ze was niet te beroerd om anders even langs te rijden. Ik wist niet dat ze daardoor binnen 5 minuten al in de gang stond verrijkt met man en kind en keihard riep: “JOEHOE!!!” Ik stond nog onder de douche, maar Sjors wilde wel fungeren als welkomstcomité. Toen Sjors vervolgens ook zonder ontbijt was vertrokken (eet de jeugd dan echt zo slecht?) en ik beneden kwam zei Linda: “Ik spreek jou 12 uur niet…. 12 uur!!!”

Met een bevredigend gevoel zit ik ‘s avonds wel eens in de tuin en hoor ‘de laatste bus’ voorbij rijden. Ik check op mijn 9292-app of ik mijn gegevens nog up-to-date zijn en kan met een gerust hart naar bed gaan.