In de huidige wereld gaat het me toch steeds meer opvallen hoe egoïstisch mensen zijn. Hoe erg ze belust zijn op materieel geluk, eigen belang, competitief gedrag. Altijd meer willen, kunnen of hebben dan de buurman. Ik heb gemerkt dat al deze aspecten geen fundering zijn voor geluk.
Ik probeer me al een tijd voornamelijk te richten op activiteiten en mensen waarvan ik blij word en die ik blij kan maken. Ik probeer te genieten van de kleine dingen die mijn dag mooier maken, zoals dat speciale vogeltje in mijn tuin, het lekkere voorgerecht in een restaurant of als ik de kleine hertjes zie op dat stukje hei tussen Blaricum en Huizen.
Helaas kom ik soms toch in aanraking met mensen die het wat minder goed met mij voor hebben. Eigen belang, kritiek, slechte ervaringen… voor hun allemaal redenen om niet vriendelijk te zijn en zichzelf te omhullen met een muur van haat. Mensen die boos zijn, leven teveel in het verleden heb ik gemerkt. Een gedeelte waar je echt NIETS meer aan kan doen. Alleen nu zou je daar iets aan kunnen veranderen, maar daar zijn ze blind voor. Ook ik blijf wel eens hangen in iets wat geweest is, maar probeer daar wel iets uit te halen voor de toekomst, zodat ik daar anders en makkelijker mee kan omgaan. Misschien herinnert een nieuwe gebeurtenis je aan iets uit het verleden en daardoor heb je je mening al gevormd, maar eigenlijk kan dat helemaal niet. Het is een nieuwe gebeurtenis en het kan nog alle kanten op. Je hebt daar nooit controle op. Hooguit invloed, maar ook alleen als je dat ook daadwerkelijk wil en doet.
Een simpel voorbeeld hiervan is mijn relatie met mijn collega Jitske. In de tijd dat ik kwam werken in deze praktijk kreeg ik de rol toegewezen ervoor te zorgen dat we als praktijk aan bepaalde eisen moesten voldoen. Keer op keer werd ik erop gewezen dat mijn manier van communiceren niet juist was. Ik hield te weinig rekening met mensen en achteraf moet ik ook toegeven dat ik in die periode wellicht toch te egoïstisch was en dus teveel gefocust was op het einddoel i.p.v. de weg er naar toe. Inmiddels kan ik Jitske wel als 1 van mijn vriendinnen zien, waar ik heel veel plezier mee kan maken. Zonde dat ik dit pas later ben gaan zien…. maar ook weer niet. Alles gebeurt met een reden! Jitske is al die tijd terwijl ik onuitstaanbaar irritant was als collega vriendelijk gebleven… het werkt!
Ik blijf het een wonderlijke ontwikkeling vinden dat mensen zoveel energie kunnen steken in iemand die ze niet eens aardig vinden. Ik heb altijd geleerd en gemerkt dat alles wat je aandacht geeft ook groeit. Ik begin er nu echter wel achter te komen dat deze mensen ook een doel hebben in mijn leven. Aan de situatie kun je vaak niets veranderen, of hoe iemand als persoon is, maar hoe je ermee omgaat wel. Het zijn de bekende clichés, maar zo waar. Het negeren van deze personen is vaak een hele makkelijke manier, maar eigenlijk is dat ook het vermijden van je eigen reactie. Waarom doen we dat eigenlijk als iets ingewikkeld wordt?
Ik kan wel stellen dat door wederom hieraan herinnerd te worden, ik meer aandacht ga geven aan de mensen die mij wel lief hebben, maar de mensen die dat niet doe toch vriendelijk blijf benaderen. Handel vanuit liefde!
Tinderen met kinderen 