Waarom…?

Nu krijg ik heel vaak de vraag waarom iemand zoals ik (ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik met deze omschrijving moet) op Tinder, Happn en Inner Circle zit. Voor sommige mensen is dit een taboe om hierover te praten, maar ik snap eigenlijk nog steeds niet zo goed waarom.

Allereerst is het de nieuwsgierigheid die me er heeft gebracht. Ik zie mijzelf nog zitten met de buurmannen op een doorsnee verjaardag ergens begin 2016, al lachend om het feit dat de halve straat op Happn zat. Via Tinder kwam ik er achter dat mensen gingen scheiden (ik noem geen namen), wat later werd bevestigd via Facebook.

Ten tweede is het ook makkelijk. Ik had beschikking tot contact met ‘lotgenoten’ 24/7, alsof ik nuchter in een kroeg sta. De gesprekken waren net zo oppervlakkig en simpel, het doel echter vaak hetzelfde, maar soms stak je er ook nog wat van op. Scheidingsadviezen, belastingvoordelen, nieuwe horeca gelegenheden, vakantietips.

Ten derde moet ik helaas ook toegeven dat het verslavend werkt. Ik had mijn Tinder al zo ingesteld dat ik alleen kon zien wie mij hadden geliked (dat scheelt enorm veel tijd), maar ondanks de pré-selectie is het toch nog soms egostrelend. Ik kan er inmiddels vanuit gaan dat ik ondanks mijn zwangerschappen en leeftijd nog prima in de markt lig, zowel antiekmarkten als de gemiddelde braderie…

Sinds mijn scheiding kijk ik anders naar situaties en anders naar mensen. Ik heb van nature al maling wat andere mensen van mij denken, maar dit is erg versterkt de laatste maanden. Daarnaast ben ik meer in het moment gaan leven, waardoor ik korte contacten ook meer kon waarderen. De een kon op commando een mooi stukje piano laten horen, een ander kon zonder adem te halen vertellen over zijn rol binnen de PVV, zijn non-passie voor cavia’s terwijl mijn tuin er vol mee stond en het idee dat er kinderen bestonden ook al onaangenaam vond. Of de bezichting van de kleinste woning die ik ooit heb gezien!

Ik kan genieten van ieder nieuw contact wat ik maak, zowel online als in real life. Zowel mannen als vrouwen kunnen soms een leuke aanvulling zijn op mijn dag en zo wil ik dat ook houden. Echter, het niveau van online contact begint mij behoorlijk te storen. Ik was al geïrriteerd door eindeloze gesprekken over Whatsapp wat makkelijk in een half uurtje kon door gewoon te bellen. Sinds ik deze ouderwetse methode weer heb opgepakt, hou ik al meer tijd en kwaliteit over. Het is altijd leuk om te horen dat een dame je uitnodigt voor een trio, waar ik eigenlijk standaard op antwoord dat ik dat wel ga doen als ik 47 jaar ben. Op feesten en partijen maak ik genoeg nieuwe langdurige of tijdelijke vrienden.

Daarnaast is focus bij mij een chronisch probleem. Gesprekken die door elkaar lopen (soms op hetzelfde moment), wie heb ik wat verteld, al die namen die op elkaar lijken. Zelfs mij vrienden volgen het soms niet meer…. Ondanks enorm mindmaps die ik kon verzorgen, maar ik neem het ze niet kwalijk. Alhoewel het wel verhelderend kon werken als een bezoeker op zijn vervoersmiddel zijn naam heel groot heeft staan en in mijn straat parkeerde. Prima geheugensteuntje voor de buurt!

Ik kreeg regelmatig de laatste tijd te horen dat ik ‘niet te volgen’ ben, of gewoon een ingewikkeld persoon ben. Ik kan mij daar niet in herkennen, dus moest het iets anders zijn. Deze misvattingen in combinatie met mijn toch wel gevoeligheid voor verslavingen heeft mij doen besluiten radicaal te stoppen met Tinder, Happn en Inner Circle. Ik wil terug naar de kwaliteit in plaats van kwantiteit. Ik wil weer meer focus. Terug naar de realiteit en alsjeblieft een beetje meer diepgang!

Vlak voor het slapen gaan of op feesten en partijen haal ik mijn laatste aanwinst op app-gebied er nog eens bij: Glimps! Dit MOET iedereen een keer gezien hebben. Heren mogen 1 vraag stellen via een filmpje. Het is dus een soort Tinder, maar dan met bewegend beeld. Heerlijk! Accenten, slechte articulatie, onnozele grammaticale opbouw, het wordt meteen in beeld gebracht. Een beetje guilty pleasure mag blijven bestaan….