Amsterdamse chicks

Het was woensdagmiddag, de kindjes speelden in het zwembad in de tuin en ik zat met Linda te genieten van het laatste zonnetje van deze zomer…

Op de app verscheen Leon. We bespraken de borrel- en feestagenda. Ik werd direct gecorrigeerd op het feit dat je doordeweeks moest tinderen en in het weekend op stap moest. Blijkbaar was ik toch nog een amateur. Gelukkig was zijn relatie van 3 weken weer uit, dus kon hij weer meedoen met het feestgedruis. Na een paar appjes gingen we snel over op bellen, want dat was een nieuw beleid bij mij. Dit werkt overigens uitstekend!

Leon zat blijkbaar op een terras met een geluidswal om zijn tafeltje, want hij ging even helemaal los over vrouwen op Tinder, Happn en Inner Circle, met name uit Amsterdam. Ik zette mijn telefoon op de luidspreker zodat Linda kon meegenieten. De grootste klacht was toch wel dat de foto’s op z’n zachtst uitgedrukt niet overeen kwamen met de realiteit, maar dat ervaar ik net zo. Leon noemde het selfiequeens en fotofilterartiesten. Hij liep ooit een tent binnen en liep de dame voorbij met wie hij een date had, om vervolgens aan de bar een appje te krijgen: “Joehoe, ik zit hier hoor!” Uit beleefdheid heeft hij het nog even uitgezongen, maar het duurde niet lang.

Of dan die Amsterdamse troela’s die geen auto hebben en dus ook nooit buiten de ring van Amsterdam komen. Dat herken ik wel, want alles is in Amsterdam. Zo is ook de afstand naar Amsterdam altijd kleiner dan de afstand vanuit Amsterdam. Ze maken het dus voor zichzelf heel logisch om altijd maar in Amsterdam af te spreken.

Dan kwam Leon daar aan in het Amsterdamse, betaalde 25 euro om zijn auto ergens met moeite te parkeren om vervolgens nog een voettocht af te leggen van 5 km naar de afgesproken locatie. Vaak is dat een superhip barretje waar dan ook werkelijk iedereen was en een glaasje Sauvignon Blanc bijna 10 euro kostte, maar dan had je ook wat. Daar trof hij dan weer zo’n zelfde dame aan met zwart jasje en sjaaltje om de nek (ik bedacht me direct, dat trek ik dus nooit meer aan). De schrijven allemaal blogs (check), praten allemaal hetzelfde met als favoriete uitspraak: “Hoe dan echt…” Ze lunchen en sushi-en zich allemaal het hele jaar te dik en gaan dan twee weken voor de zomer massaal zo’n killerbody bikiniprogramma doen van zo’n Australische chick (check). Dat doen ze dan 6x per week in die hokken van ze, want meer is het niet waar ze wonen voor veel te veel geld met hun hele hebben en houwen. Maar het is wel lekker in het centrum!

“‘s Nachts word je wakker gemaakt door een kudde muizen die over je voeten een polonaise lopen, terwijl je er achter komt dat je in slaap bent gevallen in een omgebouwde inloopkast wat moet fungeren als bedstee. Maarja, wel lekker in het centrum, he!”

De volgende ochtend wilde Leon natuurlijk wel wat zien van de omgeving van dat geweldige centrum, maar enige vorm van vervoersmiddel hadden de dames niet. Een fiets was bij hoge uitzondering aanwezig, maar vaak met lekke band of stond nog bij de kroeg waar ze vorige week hadden zitten slempen met hun beste vriendinnen.

“Dus dan loop ik zelf maar slalommend tussen de kots en hondendrollen retour naar een mijn ‘geplaatste speld’ op mijn plattegrondje, omdat ik echt niet meer weet waar ik mijn auto heb geparkeerd, om er vervolgens achter te komen dat ze mijn auto hebben weggesleept voor 450 euro! WAAR GEBEURD!”

Linda en ik lagen op de grond van het lachen. Ik besloot NOOIT, maar dan ook NOOIT met Amsterdamse vrouwen te gaan daten.

Plaats een reactie