*Namen zijn wegens privacy redenen gefingeerd.
Uit pure verveling had ik Tinder nieuw leven ingeblazen. Ik had een match met Jurriaan. Hij vroeg vrij snel om mijn mobiele nummer en verwijderde mij direct van Tinder. Ik had hierbij al mijn vraagtekens kunnen zetten, maar mijn nieuwsgierigheid won het van de argwaan. Direct wilde hij een geluidsfragment van mij ontvangen om er zeker van te zijn dat ik een vrouw was. Dat had ik nog niet eerder gehoord! Na een paar dagen stuurde ik dan eindelijk een geluidsfragment en kreeg ik de verheugende mededeling:
“Je kan me keuren. Ik ben het echt, Mister Huge. Je hebt al over me gehoord via vriendinnen? En toen mijn profiel van Tinder gelezen en geliked?”
Wie leest er nou een profiel op Tinder? Als ik wil lezen, pak ik wel een boek! Ik raakte even in de war en vroeg om uitleg. Hij begon zich direct te verontschuldigen en stuurde aan op dat het een misverstand was. Maar nu moest ik weten wat voor ‘vlees’ ik in de kuip had. Wie was deze Mister Huge??? Hij zou er zijn voor vrouwen die van extreem groot houden. Ik viel even stil. Bedoelde
hij echt wat ik dacht dat hij bedoelde? Hij vroeg of ik een promo filmpje wilde zien en natuurlijk zei ik weer ja. Ik bedankte hem vriendelijk en zei dat ik het in mijn archief zou bewaren. Wauw!
De volgende dag vroeg hij of ik interesse had in een groepsapp met vriendinnen. Was hij serieus? Volgens hem zijn er een heleboel vrouwen in geïnteresseerd! Ik vroeg het een paar vriendinnen en allemaal wilden ze het fijne ervan weten! Dus, de groepsapp was in de lucht!
Alle vriendinnen moesten eerst bewijzen dat ze geen homo waren, dus weer die geluidsfragmenten. Die kon alleen maar grappig worden, dat kon niet anders! Ik maakte 2 groepsapp’s aan: 1. Met Mister Huge en 2. Zonder Mister Huge.
Ik begon al lekker door hem de verkeerde naam te geven. Was ik gemakshalve even vergeten…. maar daar ging het natuurlijk ook helemaal niet om! Al snel stuurde hij een foto van zijn piemel met een appel ernaast om aan te tonen wat de verhoudingen waren, maar Annette wist heel scherp met een foto van 2 verschillende appels naast een waxine-lichtje duidelijk te maken dat je grote appels en kleine appels had. Ik vond het een typisch voorbeeld van appels met peren vergelijken…. of aubergines, maar goed…. Wij waren het er al snel over eens dat een ananas praktisch altijd even groot was, dus dat leek ons een betere fruitsoort om te gebruiken als ‘meetlat’. Echter was het al avond en Mister Huge had geen ananas in huis.
Wij vroegen geïnteresseerd wat er op zo’n vriendinnenavond gebeurde, wat hij ons voorstelde. Ik zag een soort Tupperware-avondje voor me, maar waarschijnlijk was ik weer te naïef in deze. Meestal zouden vrouwen alleen maar kijken of wilden ze alleen foto maken met kettinkje van zichzelf om zijn piemel. Een foto met een loom-bandje volgde al snel, had hij nog in zijn archief staan… Op de vraag bij wie we dit thuis moesten gaan doen, antwoordde ik maar snel dat mijn woonkamer te klein was…. zo’n ding overdwars in m’n woonkamer tikt kant EN wal!
Een dag later had Mister Huge wel een ananas in huis! Suzanne reageerde adrem met een net opengetrokken blik ananas-schijven. Hij had enorm de behoefte aan een keuring van ons, dus Linda en ik gingen er even goed voor zitten op een avond. We installeerden Skype op mijn laptop, in geen eeuwigheid gebruikt. Ik had mijn account Sexy Poes weer uit het stof gehaald (wie uit ca 1995 herkent deze naam nog?). Mister Huge, Women’s pleasure kwam in beeld. De verbinding was dramatisch slecht, want hij zat op het WiFi-netwerk van de buren. Maar we hoefden ons geen zorgen te maken, het was niet illegaal.
Na 54 pogingen kregen we weer de vraag omdat hij ons niet zag of hoorde of we konden typen. Manon: “Kan je typen? Ja, dat kan ik… daar ga ik!” Met 225 aanslagen per minuut tikte ik blind…
We kregen minutenlang een hand in beeld met aantal vingers in beeld die wij moesten tellen om aan te tonen dat we hem echt konden zien. Dat vulde het beeld al, de verwachtingen werden enorm!
“Hallo, hoor je mij, zie je mij?” Op de achtergrond hoorde hij Linda steeds harder kirren van plezier. Wij zeiden ook dat het onwijs jammer was dat hij ons niet kon zien, want we hadden ons enorm opgedoft voor deze plechtigheid (sportkleding).
De opdrachten werden steeds korter. “Typ eens!” Wij wisten niet meer of hij ons nu wel of niet kon horen. En dan vroeg hij ineens na de zoveelste contactverbreking of we er wel waren. Op een gegeven moment hadden wij beeld en geluid en kon hij ons alleen horen. We tekenden ervoor en konden eindelijk naar een climax toewerken. Ik voerde de druk nog even wat extra op door te vermelden dat er een leuk tv-programma binnen 5 minuten zou beginnen. Hij ging ondanks mijn sarcastische opmerking direct over tot actie. Vol enthousiasme vroeg hij wat we precies wilden zien. Ik stelde de ananas-vergelijking nog een keer voor, maar bij nader inzien hadden we daar al te vaak om gelachen. Linda was in de tussentijd de algemene voorwaarden van Skype nauwkeurig aan het doornemen op de achtergrond… Ik stelde nog een avondvullend programma voor, maar ook die grap werd niet opgepikt.
Hij vroeg op een gegeven moment: “Moet ik nog naakt?” Eindelijk kwam zijn lid dan in beeld en ik kon er niets aan doen. Ik zag gewoon een soort neusaap voor me en zei dit hardop! Gelukkig deed het geluid het niet. Ik zag een enorme treurige piemel naar beneden staren op nog geen 30 cm van ons gezicht vandaan. Tussendoor kon hij ook nog typen, die man is waanzinnig behendig! Dat moesten wij hem nageven. Na afloop vroeg hij of we beeld hadden. Wij antwoordden dat we alles hadden gemist…
Gigolo voor 50 euro per 30 min, afhankelijk van de groepsgrootte en wat de vraag was van de groep. Bij grotere afstanden rekende hij ook reiskostenvergoeding. Ik zou hem zo graag 1x willen laten langskomen zodat hij een betere WiFi-verbinding kan regelen, in plaats van dit armoedige gedoe via z’n buren. Linda bood hem al internet aan via haar mobiele hotspot… Maar nee, ik had besloten dat ik bij mijn eerste mening blijf. Ik had gewoonweg geen interesse. Hij had te weinig humor. Voor de rest voldeed hij aan al mijn eisen…