“Stel dat…”

* Namen zijn wegens privacy redenen gefingeerd.

Een avondje uit gaat tegenwoordig niet zo makkelijk meer. Er zijn een hoop voorwaarden waar je aan moet voldoen wil je nog ongegeneerd zonder reden met onbekende mensen kletsen, drinken en dansen. Voorafgaand aan een fatsoenlijk spontaan gepland feestje moet je jouw hele medische dossier openbaar maken voordat je mensen binnen jouw 1,5 meter mag toelaten zonder je daarvoor schuldig te voelen voor jouw opa in Friesland. Ondanks dat het maar voor heel even zou zijn, zijn we inmiddels al bijna gewend aan deze manier binnen de steeds nauwer wordende kaders uit je dak gaan.

Afgelopen zaterdag ging ik met een bevriend stel naar 1 van mijn favoriete locaties mag ik wel zeggen. De zon schijnt daar altijd (dat lijkt natuurlijk maar zo, want ik ga vooral naar het strand als de zon schijnt, maar in mijn geheugen prent ik deze gewoon wel zo in), ze weten mij altijd te lokken met alcoholvrije drankjes waar ze voor mij gewoon verse passievrucht in doen om aan de nodige bite te komen en eindelijk een omgeving waar het eens NIET over dat onderwerp gaat waar ik lang geleden eigenlijk al over uitgepraat was.

Stefan, Jasmin en ik begonnen aan de bar waar we van Wouter te horen kregen hoe hij op het sublieme idee gekomen was om een buitenbar te bouwen op zijn terras zo aan het strand. Hij vertelde ons dat dat helemaal niet mocht, maar zolang je het gewoon een ‘afgiftebalie’ noemt volgens jouw plannen, vond de gemeente het allemaal prachtig. En voor het gemak schuiven we er gewoon wat krukken en comfortabele stoelen om heen voor als je even moet ‘wachten’ op jouw drankje. Dat sommige mensen vervolgens deze krukken en stoelen blijven bezetten, daar heeft niemand vat op.

Na het eten zagen we de zon zoals altijd prachtig in de zee zakken. Jasmin haalde haar fotografische talenten erbij door met slowmotion, mooie letters, wijzende mensen in de branding, die kabbelende golfjes mooi vast te leggen om vervolgens perfect afgewerkt zonder filter (want dat was niet nodig) te kunnen plaatsen op Instagram.

Wouter had ons voorbereid dat we vanaf 21:30 toch echt moesten opletten. Vol spanning bleven we gezellig hangen en inderdaad: het werd gezellig druk! De opzwepende muziek van Bart-Jan de DJ die binnen stond te draaien, zorgde ervoor dat we naar binnen werden gezogen.

Blijkbaar zat er al de hele dag een delegatie van de Grand Prix van Zandvoort aan de bar met bijhorende fans. Je pikt ze er zo uit met oranje shirts en VIP-passen nonchalant om de nek en trots kijkend alsof ze hun eerste Avondvierdaagse hebben afgerond in de stromende regen. Op de achtergrond een groot scherm waar ook nog wat voetbalbeelden werden uitgezonden. Zo moest het toch ook gewoon zijn? Mijn aandacht werd getrokken door 5 gasten uit Breda in oranje shirts. Op hun rug hadden zij ieder een andere tekst en zo hoorden wij later, kon je daar altijd een mooie zin van maken. We hadden ‘Vijf’, ‘Bier’, ‘Hup’, ‘Vers’ en ‘Tappen’.

Stefan, Jasmin en ik hadden een spel gedaan wat ik wel vaker deed: “Stel je moet kiezen… wie of wat?” Alles mag! Ik deed dit vroeger al met mijn zusje: kijken in een etalage en stel je moet kiezen… welke jurk zou jij kiezen? Achtergrondinformatie is geheel niet belangrijk, onderbouwing kan grappig zijn, maar vooral de pure eerste reactie maakt het leuk. De Hup-variant uit team Oranje genaamd John wilde ook meedoen met ons spel, want Stefan en Jasmin waren zo verliefd op elkaar dat ze geen oog voor anderen hadden, ook al was het maar een spelletje. Dan speel je bij voorbaat al vals eigenlijk…

Ik had mijn keuze kenbaar gemaakt en John had er in het begin ook niet zo’n moeite mee. Ik koos Gerard en hij koos het rode jurkje. Ineens bedacht John een extra dimensie aan mijn spel en ik moest toegeven, dat maakte het eigenlijk best leuk! Als je dan eenmaal een keuze had gemaakt moest je ook aan degene zelf vertellen dat hij of zij de keuze was geworden. Te gek, ik heb daar geen problemen mee, dus onder toeziend oog van Hup-variant John vertelde ik Gerard dat hij mijn keuze van ons spel was. Ik denk dat dit ook wel gewaardeerd werd door Gerard, het was moeilijk te peilen. Verolgens begon John toch wat zenuwachtig in het Brabants te stotteren dat hij echt niet zo nodig naar het rode jurkje hoefde te zoeken en dat begreep ik, want dat hadden haar ouders van vermoedelijk een jaar of 38 echt zorgelijk gevonden. Echter zoals ik al eerder aangaf, alles mocht… dus ook John moest zijn rode jurkje vinden en aanspreken.

Alsof we op een festivalterrein rondliepen met 10.000 bezoekers waren John en ik al 30 minuten op zoek naar het rode jurkje. Wij moesten dan ook hardop benoemen bij de dames met het rode jurkje dat zij toch echt het verkeerde rode jurkje hadden. Deze subtiele opmerkingen liet ik overigens over aan John. En daar was ze dan! Eindelijk hadden we het juiste rode jurkje gevonden en keek ik enthousiast naar de reactie van John. Met ernstige Brabantse ondertoon kon John alleen nog maar meerdere keren achter elkaar de volgende tekst uitbrengen: “Dat rode jurkje heb ik niet uitgekozen… zij is veel te mager! Deze is te mager! Ik wil niet dit rode jurkje…”. Daarna hebben John en ik onder het genot van dit gezelschapsspel nog wat alternatieve rode jurkjes bekeken, maar ze zat er gewoonweg niet tussen en het spel was afgelopen.

De avond liep op zijn einde. Ik had een lekker drankje gedronken, lekker gegeten, een dansje gedaan, onzin gepraat en diepzinnige onderwerpen aangetikt… Voor mij was de avond geslaagd! De muziek ging nog 1 keer aan en onder het genot van het nummer Love Tonight van Shouse doken we voldaan en lachend de nacht in…. Stel dat ik moet kiezen, tussen de oude geplande materiële wereld van festivalkaarten vroeg genoeg aan te schaffen, een vakantie volplannen met culturele uitstapjes, alles dubbelchecken in mijn telefoon om te kijken of het wel echt regent, of ik voldoende bewogen heb of dat mensen mij wel leuk genoeg vinden op social media. Stel dat dit het is dan vind ik het goed en word ik daar blij van. Stel dat je daarmee al gelukkig bent. Stel dat deze nu gewoon al mooi genoeg is… Stel dat dit het begin van iets nog mooiers is?