AI en daten

Ik kan eigenlijk wel zeggen dat ik niet meer date. Ik heb bepaalde periodes nog weleens een datingapp actief op mijn telefoon staan, maar in de afgelopen 2 jaar ben ik nooit nieuwsgierig genoeg geweest om daadwerkelijk tot een live moment over te gaan. De noodzaak is er nu gewoon niet. Ik hecht steeds meer waarde aan gewoon een paar fijne vrienden en rust om mij heen. Daarnaast genoeg andere leuke dingen te doen, die ik niet wil opgeven voor een onbekend talent waarvan ik een beeld in mijn hoofd gemaakt heb aan de hand van een beetje heen en weer appen. Ik weet inmiddels ook wel dat dit beeld altijd mooier is dan de werkelijkheid en dat de foto’s altijd net even wat positiever zijn dan hoe iemand er zonder filter uit ziet.

De laatste tijd ben ik er toch wel achter gekomen dat ook AI op de datingapps wordt toegepast. Gekunstelde standaard openingszinnen zijn mij niet meer vreemd, maar dan de mooiste uitdaging in nieuw datingland: herken maar eens een AI-profielfoto!

Deze keer was ik dan wel bereid om voor het verhaal weer eens op date te gaan. Stef, woonachtig in Lanaken, maar had familie in Bussum wonen. Daar kwam hij 1x per 2 weken, dus we konden makkelijk een keer afspreken. Waarom hij in Lanaken woonde? Hij was verpleegkundig (naar eigen zeggen), maar kon in Nederland geen betaalbare woning vinden, dus is naar België verhuisd. Uiteraard argwanend als ik was, ging ik eerst even googlen of deze fictieve persoon wel echt bestond. Warempel, ik vond wel een Stef, werkzaam als verpleegkundige in een ziekenhuis in Lanaken, maar deze leek geheel niet op de foto’s die mij hier werden voorgeschoteld. Mocht je nu zoeken op termen Stef, Lanaken en verpleegkundige is de LinkedIn-pagina niet meer beschikbaar. De zoveelste rode vlag zou je kunnen denken.

Ik gaf hem mijn telefoonnummer, want dit moest ik meemaken. Het was woensdag en we hadden afgesproken op vrijdag een week later. Ik had al vriendelijk benoemd dat als hij niet op zijn foto’s zou lijken, hij de rekening zou betalen. Hij vond dit geen probleem. Sterker nog, ik zou met mijn mond vol tanden staan. Hij vond eigenlijk dat ik maar bofte met hem. Uitdagend!

En toen zonder aanleiding het volgende bericht: “Zeg! Dat jij een moeilijke jeugd en een niet zo leuke relatie hebt gehad, kan ik niets aan doen hè! 😌 Maar een beetje meer vertrouwen in de mens lukt je toch nog wel denk ik En wat betreft jouw foto’s! Die laatste zit je haar echt leuk, op de dooie punten na! 😉 van die anderen ben ik tot op heden nog niet zo onder de indruk van geraakt. Nu aan de slag… tot later!?” Ik moest hardop lachen. Deze zag ik even niet aankomen. Ik werd er bijna onzeker van. Deze moest ik warm houden.

Zo kon hij in de avond een bericht sturen met alleen “Slaap lekker!“. Als ik niet reageerde, kreeg ik in de ochtend: “Goedemorgen! Als je geen contact meer wil, is dat ook goed he.” Er kon nog net een fijne dag vanaf. Ik was al helemaal aan het piekeren over mijn moeilijke jeugd en minder leuke relaties, maar wat deed ik toch allemaal verkeerd? De kapper moest ik ook al bellen…

De volgende stap, hij zat niet meer op Tinder. Gelukkig hebben we de foto’s nog, maar toch even informeren wat er aan de hand was. Het was namelijk al woensdag en over 2 dagen zouden we op date gaan. Hij was klaar met Tinder en ging vol voor Manon. Dat is leuk om te horen! Jammer alleen dat hij momenteel ziek was. Dit werd onderbouwd door een prachtige foto van hem in bed met zijn haar piekfijn (zonder dooie punten) gestyled met gel. Op de foto zag je op het AI-vervormde nachtkastje een thermometer liggen (wie doet dit nog?), een doos met tissues, medicijnen, een glas water. Perfecter kon je niet ziek zijn! Ik werd er helemaal enthousiast van en uitte die ook over de app: “Als je er zo al uitziet met griep, dan kijk ik uit naar vrijdag!” Voorzichtig stuurde hij nog: “Als je er vrijdag niet bent, no hard feelings…” Was dit misschien advies? Nee dit moest ik meemaken! Ik ben erbij!

Toen sloegen de berichten ineens om. Ik zag er nog best goed uit voor iemand van 55 jaar. Ik kwam onzeker over. Dat ik geen relatie had, kon alleen maar betekenen dat er iets mis was met mij. Ik bleef zin hebben in vrijdag. Ik informeerde voorzichtig of hij zich al wat beter voelde. Het ging de goede kant op. Of mijn volgende grapje kon, maakt niet uit: “Ajoh, filtertje erover en klaar toch?” Hij werd bijna agressief in zijn taalgebruik en ik zei onze date voor vrijdag af. Hij modderde nog wat na met wat loze argumenten om mij waarschijnlijk een slecht gevoel te geven. Ik appte hem dat ik mij ook niet helemaal lekker voelde, onderbouwd door een foto gemaakt door vriendin Babette. Vond hij niet grappig. Ik wel!

De laatste reactie van Stef was: “Veel te veel dooie punten…” Nou, zullen we daar dan maar een punt achter zetten? Voor mij geen AI-verhalen meer. Punt uit!